از قلم افتاده‌ها

شاخص CPI

شاخص CPI (Consumer Price Index) به عنوان معیار سنجش قیمت کالاها و خدمات مصرفی خانوار، از مهم‌ترین ابزار اندازه‌گیری میزان تورم در اقتصاد کشور می‌باشد. کاربردهای اساسی و متنوع این شاخص در برآورد قدرت خرید پول کشور، اندازه‌گیری روند درآمد و هزینۀ واقعی خانوارها، تعدیل مزد و حقوق‌ها و برآورد حساب‌های ملی به قیمت ثابت اهمیت و جایگاه شاخص مزبور را در بررسی‌ها و برنامه‌ریزی‌های اقتصادی نشان می‌دهد.

برای هر گروه از گروه‌های اصلی سبد خانوار یک شاخص اختصاص داده می‌شود که طبیعتاً برای سالۀ پایۀ مقایسه این شاخص برابر با ۱۰۰ خواهد بود. از طرف دیگر هر کدام از گروه‌های اصلی دارای وزن متفاوت با گروه‌های دیگر است که این وزن نشان دهندۀ سهم هر گروه در شاخص کل بهای کالاها و خدمات مصرفی خانوار می‌باشد.

به منظور مقایسه شاخص‌های در هر سال بر اساس آمار منتشر شده از بانک مرکزی نمودار زیر استخراج گردید. (این نمودار نشان دهندۀ تورم نیست و تنها روند شاخص‌ها را نشان می‌دهد.)

نمودار روند شاخص بهای کالا و خدمات مصرفی خانوار

روند قبل و بعد از سال پایه !

یکی از نکاتی که در این نمودار برای من جالب بود، این است که اکثر  گروه‌ها قبل از سال ۱۳۸۳ (سال پایۀ آمار فوق) شاخصی بالاتر از شاخص کل داشته اند و دقیقا همان گروه‌ها پس از سال ۱۳۸۳ شاخص کمتری از شاخص کل داشته اند.

برای مشاهده نرخ تورم در هر گروه هم نمودار زیر را ترسیم کردم که این یکی گویای روند تورم قیمت‌ها (بر اساس داده‌های بانک مرکزی) می‌باشد.

نمودار نرخ تورم گروه های اصلی سبد خانوار

مقایسه تورم در مسکن و تحصیل

فقط به یکی از نکات نمودار تورم اشاره می‌شود و آن اینکه نرخ تورم در گروه تحصیل از تورم گروه مسکن به طور معنی دار بیشتر است. این در حالی است که سهم گروه تحصیل ۲٫۰۷ و گروه مسکن ۲۸٫۶ از شاخص کل است.

در نتیجه بهتر است که به تحصیل رایگان ادامه دهیم. (پست مرتبط را بخوانید)