گردش مالی صندوق صدقات
قطعاً اینکه صندوق صدقات در کجا قرار گرفته باشه، گردش مالی متفاوتی ایجاد خواهد کرد. به عنوان مثال صندوق صدقات درست بلافاصله بعد از عوارضی در جادههای پر تردد، به نظر رونق بیشتری نسبت به صندوق صدقات در کنار یک پارک دارد. برخی دیگر از صندوقهای صدقات گردشهای مالی مقطعی (فصلی) دارند. مثلا صندوقهای صدقات روبروی دانشگاه ها در فصول امتحانات و روزهای برگزاری کنکور مکرراً توسط مسئولین امر پر و خالی خواهند شد. یادم هست که بارها در کنار سواحل پاکسازی شده ( تنها زحمتی که در این مناطق کشیده می شود جدا سازی خانم ها و آقایان است نه نظافت صورت می گیرد نه امکاناتی اضافه می شود) صندوق صدقات وجود داشت. البته معمولا به دلیل رطوبت بالا و آب خوردن زیاد معمولا زنگ زده بودند. اما همونقدر که برام قرار گرفتن دو شعبه بانک پارسیان درست دیوار به دیوار هم در تقاطع خیابان خردمند و کریمخان زند عجیبه، قرار گرفتن چند صندوق صدقات در کنار هم، نیز عجیب است. به نظر می رسه علت امر می تونه جلوگیری از ازدحام در جلوی صندوقها باشه و یا به دلیل صعب العبور بودن معابر و دشواری تخلیه این صندوقها تعداد صندوقها را بیشتر کرده تا دوره زمانی تخلیه آنها بالا رود.
اما برای من که اتفاقا به صدقه دادن اعتقاد دارم، این سوال بود که چرا مردم قبل از کارهای مهم و اکثراً پر مخاطره اقدام به صدقه دادن می کنند. گاهی اوقات به نظر می رسد افرادی رویکرد بیمه شدن در پرداخت صدقه دارند. و طبیعتا زمانی پول به صندوق می اندازند که می خواهند اقدام به کار پر خطری بکنند. مثلا شما هیچ وقت هنگامی که در شهر خود هستید، خود را بیمۀ خطرات سفر نمی کنید. یا وقتی نونوایی سنگکی دارید به بیمۀ مسئولیت فکر نمی کنید ( البته اگر از طرف صنف اجباری نشده باشد). اما اگر صدقه دادن را به نیت کمک به یک نیازمند انجام دهیم بسیار بسیار زیباتر خواهد بود.
پ.ن.: تهرانی ها سال ۱۳۸۴ معادل ۱۱ میلیارد تومان درون صندوق های صدقات ریختند. آمار سالهای اخیر موجود نبود. در آن سال ۲۵۰ هزار صندوق بزرگ، متوسط و کوچک در تهران وجود داشته است. این یعنی به طور میانگین در هر صندوق ۴۴ هزار تومان ریخته شده است.(+)
پ.ن.: عکس ها مرتبط با مطالب این پست از سایر سایتها
فکر کنم اگر هر کلمه را جدا برچسب بکنی بهتر مطالبات پیدا می شوند.